Wil je me een plezier doen? En even aandachtig het stukje hieronder lezen?

De huurprijs wordt niet gewijzigd indien een indexering van de huurprijs leidt tot een lagere huurprijs dan de laatst geldende. Die laatst geldende huurprijs blijft ongewijzigd, totdat bij een volgende indexering het indexcijfer van de kalendermaand die ligt vier kalendermaanden voor de kalendermaand waarin de huurprijs wordt aangepast hoger is dan het indexcijfer van de kalendermaand …

Hou vol! Je bent er bijna!

… die ligt vier kalendermaanden voor de kalendermaand waarin de laatste huurprijsaanpassing heeft plaatsgevonden. Als dan worden bij die huurprijswijziging de indexcijfers van de in de vorige zin bedoelde kalendermaanden gehanteerd.

Yes! Supergoed dat je het helemaal hebt uitgelezen. Kun je het nu ook in je eigen woorden navertellen? 😉

Ik geef eerlijk toe: ik moest er echt doorheen ploegen. En ik móest het ook echt lezen. Dit gedrocht stond namelijk in het huurcontract van mijn nieuwe werkplek. Mijn hoofdgedachte was: ‘Hmm. Iets met de huurprijs. Nou ja. Zal wel.’

Om te lachen
Dit stukje tekst is zo complex geformuleerd dat het bijna lachwekkend is. Toch komt de schrijver ervan nog mee weg ook. Want ja, ik heb dus gewoon dat huurcontract getekend. Zonder het echt te snappen. En ik weet bijna zeker dat dat ook geldt voor de meeste van mijn medehuurders.

Lamgeslagen
Geloof me: dit is geen kwestie van grenzeloos vertrouwen van mij in de verhuurder. For the record: ook geen teken van wantrouwen. Maar het lezen van het stukje sloeg me wel lam. Ik bedoel: een huurcontract is toch geen hogere wiskunde? Al was dit ene artikel zo rekenkundig dat je er bijna voor doorgeleerd moest hebben. Rekenen met letters. Pfff.

En nou is het tekstueel gezien makkelijk scoren met juristen. Natuurlijk timmeren die zo’n contract dicht. Voor je het weet leidt een verkeerd geplaatste komma immers tot een miljoenenclaim. Je zou ook kunnen denken: hoe vager, hoe meer kanten je er mee op kunt. Of: hoe minder begrijpelijk, hoe minder gezeur. Tja.

Worstelen is goed
Volgens mij willen uiteindelijk zelfs juristen gewoon dat hun lezers begrijpen wat er staat. Net als wij willen zij ook dat die snappen wat ze moeten doen, wat de consequenties zijn. Toch formuleer je dan gewoon liever kort, duidelijk en zonder omwegen in plaats van omslachtig, gedetailleerd en vol jargon.

Je kunt grofweg wel stellen dat hoe moeilijker een tekst te begrijpen is, hoe groter de kans dat de schrijver ervan het zelf eigenlijk ook niet snapt. Houd dat altijd in je achterhoofd: een makkelijk te begrijpen tekst schrijven ís nog niet zo makkelijk. Dus, hoe harder je worstelt, hoe beter je bezig bent. 😉

Smullen
Loop jij wel eens tegen zo’n draak van een tekst aan? Zo’n stuk dat vol staat met wollige formuleringen, vage bepalingen of ellenlange zinnen? Mail ze me! Ik verheug me erop om een poging te doen om daar chocola van te maken. De mooiste (of beter gezegd: de ergste!) beloon ik met een gruwelijk lekkere reep.